Daha dün ümitlerim vardı avcumda... Rengârenk sevinçlerim... Büyüdüm en çok siyahı sevdim sonra... Beyazım sen oldun bıraktım kalbimi avuçlarına... En masum yanlarımla sokuldum kuytularına... Yalın geldim sana! Yalan sevmedim!
Sabrımı adımladım sokaklarında... Çocukça ağlayışlarımı gördü gözlerin ve en deli hıçkırıklarım kulaklarında... Masum hayallerimi yitirdim avuçlarında... En güzel ışıklarım söndü hoyrat bakışlarında! En ağır sözlerin şimdi kulaklarımda! Kırıldı ümitlerim herbiri bin parça... Dağıldı senli hayallerim bilmem hangi uzak diyarlara?...
Şimdi sığındım çocukluğumun kuytularına, rengârenk hayaller dolar mı diye avuçlarıma! Yitmek yeni büyüyen hayallerin renklerinde mümkün olsa! Ama bilirim ben yine yiterim en zalim beyazın avuçlarında! Cam gibi dağılırım yollara herbir düşüm bin parça...
Şafak...