18 03 2010

Sahi Duymuyor Musunuz?

Her an söylüyorum halbuki...

Yapraklarım titriyor söylerken...

Dallarım sanki kopacakmış gibi oluyor durmadan söylediğim ismin güzelliğinden...

Sahi duymuyor musunuz?...

Görüntüm mü düşüyor yalnızca âleme?...

Seherde ağlayışlarım?...

Ateş gibi yanışlarım, buz kesen donuşlarım?

Ya Haykırışlarım?... Onlarda mı duyulmuyor?...

Vakt-i şafakta bedenimi ellerine alıp şükreden kız da mı duymadı beni?...

Bir buse kondurup bendenime "Ne güzelsin!" demişti...

Beni önce toprağa koyan sonra her nefeste ateşe salanın ismini söylemişti, hamdetmişti ve eğilip de sessizce:

"Ağlama!" demişti bana "Duyuyorum seni, endamın düşmüyor yalnızca aynasına âlemin, bir bedenden ibaret değilsin"

"Duyuyorum!" demişti ve bir serinlik hissetmiştim bedenimde. Kristal gibiydi!.. Duymuştum bedenimdeki sesini! Önce buz gibiydi sonra nasıl olduda ufacık bir damla bedenimi ateşe verdi?...

Halbuki bana "Ağlama!" demişti...

İdrakın kalbe inmesi sahi böyle bir şey miydi?...

Şafak...

 

47
0
0
Yorum Yaz