12 09 2008

Görebilirim


 



Sonra yüreğimi görebilirim. Dünyaları içine alıp da dünyalara sığmayan yüreğimi. Karun sofrasıyla doymayıp da bir buğday tanesiyle avunan yüreğimi. İçindeki siyah noktayı. Aynı yerde Hû’ya müheyyayı. Çitsarmaşığını, “aşeka”yı. Beni hem melek hem şeytan kılanı. Arşla bir kılan beni. Beni “zübde-i âlem” edeni. Beni hak ile yeksan kılan “ben”i. Beni Kâbe gibi tavafa, cevelana çağıran “ben”i. Yüreğimdeki siyahı yüreğimdeki beyzâyı.

Gecenin içinden yükselebilir ansızın karanfil buğusu.

İki minare arasına gerili mahyalardan gemiler gelip gemiler geçebilir. Bu kenti fethedebilirim, bu kente teslim olabilirim. Aynı mahyalar içime kandillerini fitilleyebilir. Gece güne değebilir. Gün geceye dökülebilir. Kim mâni, görebilirim görebilirim.

Nazan BEKİROĞLU / Mor Mürekkep


 

 

93
0
0
Yorum Yaz