23 01 2009

Aşk Geldi


Aşk geldi, damarlardaki kanım gibi oldu

Varlık boşalıp, her tarafım dost eliyle doldu

Zapteyledi bütün ecza-i vücudumu.

Kaldı kâvi bir nam bana bâki hep

 

Şu koskoca âlemde yalnız bir kulum

Aşk olmasa hiçbir işe gelmezdi gün ışığı

 

Aşk geldi, damarlardaki kanım gibi oldu

Varlık boşalıp, her tarafım dost eliyle doldu

Zapteyledi bütün ecza-i vücudumu.

Kaldı kâvi bir nam bana bâki hep

 

Ya sana varmak ya bana varman

Ya bana gitmeden yanıma kalman

Yasını tutmasam, yaşına varsam

Karanlık doğmadan, ışığa kalsam

Hayal hiç ölçülmez, ne boyu ne de eni

Kaya kömürü gönül, yakar hep, koru benim

Hayata seninle dayanırım her nefes diken

Diken ne derttir gülüm, canın sağ olsun da senin

Aşkın yok nispeti, bir anda bağlanır kısmetin

Her düğüm çözülür, çek hasreti

Havadaki kasvet birazcık benden

Karadaki ben değil, havadaki bazen

Uçan bir kuş, bazen kaybolan bir kumum

Koskoca âlemde yalnız bir kulum

Kolkola gezmek her can ile suç mu?

Tamam o zaman, benim bu âlemde en suçlu…

 

Baktım göğe masmavi, bastığım yer hâki

Gördüğüm diyar çok, görmediğimse gani gani

Nefes alıp veren bu can da çaresiz kalınca

Özlemim büyük, yolum uzun, ben de bir karınca

Yanan gönül akan suda, o yolun en sonunda

Dostum bende solur, eğer dostum benle kalırsa

Dostun senle yaşar, dostun eğer senle ölürse

Bir çiçek olup açar belki tekrardan doğunca

Her açan senin gülün, her günse benim günüm

Gözyaşı insan külüyse, her yakan insan sözü

Kıvılcım sözün özüyse, ayrılık yakar gözü

Tek gören gönül gözüyse, kelamım gönül sözüm

Yalnızlıktan galip çıkmaktır irfan hiç olmadan

İrfan, çıktığın her seferden dönmek hasret ekmeden

Ektiysen de ders almaktır hasret filizlenmeden

Ekmediysen gönül almaktır seferin bitmeden…

 

“Gel” dedi sultanımız geldik işte…

 

İrfan, gönül almaktır seferin bitmeden…


1477
0
0
Yorum Yaz